Przejdź do treści

OAuth2

Autoryzuj dostęp do skrzynki za pomocą aplikacji i tokenów dostawcy, bez zapisywania hasła użytkownika w Mint Service Desk.

OAuth2 zapewnia dostęp do skrzynki bez przechowywania hasła użytkownika w aplikacji. Wykorzystuje autoryzację oraz tokeny dostępu wydawane przez serwer uwierzytelniania dostawcy. Metodę tę zalecają dostawcy poczty, tacy jak Gmail i Yahoo.

UWAGA: zaleca się konfigurację w trybie prywatnym lub incognito przeglądarki. Na przykład ostatni etap konfiguracji Office 365 wymaga autoryzacji konta Microsoft. Jeśli przeglądarka jest już zalogowana do innego konta z opcją pozostania zalogowanym, na przykład przez Outlook lub OneDrive, system może użyć niewłaściwego konta do autoryzacji połączenia.

Wymagania połączenia OAuth2

Użytkownik lub administrator powinien:

  • mieć aktywną skrzynkę u obsługiwanego dostawcy,
  • zarejestrować aplikację Mint Service Desk u dostawcy poczty,
  • uzyskać Client ID i Client Secret,
  • ustawić poprawny Redirect URI wskazujący Mint Service Desk, widoczny w prawym górnym rogu karty OAuth2, na przykład https://mintsd.opgksoftware.com/admin/channels/accounts/create,
  • włączyć wymagane usługi API, na przykład Gmail API,
  • upewnić się, że w skrzynce działa IMAP, jeśli służy do odbierania poczty,
  • sprawdzić, czy zapora i sieć nie blokują komunikacji pocztowej,
  • udzielić zgody podczas autoryzacji w oknie przeglądarki.

Obsługę uwierzytelniania danymi logowania oraz parametry SMTP i IMAP poszczególnych dostawców opisano w części „Dane logowania” rozdziału o poczcie e-mail.

Wybierz OAuth2 jako typ autoryzacji. Parametry zostaną uzupełnione według wcześniej wybranego dostawcy. Przy opcji „Inny” trzeba wpisać je samodzielnie.

Poniższa tabela opisuje pola na przykładzie opcji Inny.

PoleOpis
Typ autoryzacjiWybrana metoda, w tym przykładzie OAuth2.
Client ID*Unikalny identyfikator aplikacji nadany przez dostawcę poczty, na przykład Google lub Yahoo.
Client Secret*Sekret aplikacji używany do jej autoryzacji podczas wymiany tokenów.
Serwer autoryzacji*Adres serwera odpowiedzialnego za logowanie użytkownika i wydanie kodu autoryzacyjnego.
Serwer tokenów dostępu*Adres punktu końcowego wydającego token dostępu i token odświeżania.
Zakresy*Uprawnienia żądane przez aplikację; muszą umożliwiać odczyt i wysyłanie poczty.
Adres serwera wysyłania*Adres serwera SMTP poczty wychodzącej.
Port serwera wysyłania*Port SMTP, zwykle 465 lub 587.
Zabezpieczenia SMTPSSL/TLS lub STARTTLS dla połączenia wychodzącego.
Protokół odbierania*IMAP, zalecany, albo POP3.
Adres serwera odbierania*Adres serwera IMAP lub POP3 poczty przychodzącej.
Port serwera odbierania*Port poczty przychodzącej, na przykład 993 dla IMAP.
Zabezpieczenia IMAP/POP3Zabezpieczenia połączenia przychodzącego, SSL/TLS.
Adres e-mail*Adres użytkownika, którego skrzynka jest integrowana.
Dodatkowe adresyOpcjonalne aliasy tego konta, jeśli także mają obsługiwać pocztę.

Po zapisaniu ustawień adres przekierowania zmienia się z końcówki create na edit z konkretnym UUID. Ten dodatkowy adres należy dopisać w ustawieniach aplikacji u dostawcy używanego do konfiguracji OAuth2.